Warsztaty odbyły się 13-15 grudnia 2013 roku w Chełmie. Wzięło w nich udział ponad 30 osób. Warsztaty prowadzili aktorzy Teatru Krzyk z Moszewa, z którymi wolontariusze mieli styczność na obozie. Żeby zorganizować warsztaty dla siebie i swoich rówieśników musieli nawiązać współprace z Teatrem Hesperydy z Chełma, który miał udział w dofinansowaniu zadania, z Chełmskim Domem Kultury.

Wrażenia po warsztatach

“Warsztaty z teatrem krzyk oraz wrażenia i uwagi po ich zakończeniu traktuję z dwóch różnych poziomów. Po pierwsze jako trener a po drugie jako animator – osoba pracujące z innymi ludźmi. Warsztaty uzmysłowiły mi w jak różny sposób można uzyskać informacje nt. poziomu zaufania w grupie. Forma pracy poprzez sztukę pokazała jak ludzie reagują na taką formę, chociaż nie wszyscy chcieli mówić o tym otwarcie. Dla mnie relaksujące a zarazem „otwierające” były takie właśnie ćwiczenia. Ciekawą i innowacyjną formą na zakończenie spotkań była dobra, wspólna zabawa. II część warsztatów, dotycząca refleksji była ciężka do przeprowadzenia przy obserwatorach, którzy nie brali bezpośredniego udziału. Warsztaty były doświadczeniem wnoszącym dużo wiedzy  dla mnie jako animatora i trenera, chociaż bez szkoleń trenerskich pewnie trudno by mi było wyciągnąć niektóre wnioski. To co było jeszcze ciekawe to forma wyrażania refleksji i imówienia pracy z zespołem poprzez różne formy sztuki. Cieszę się, że mogłam zdobyć nowe doświadczenia z zakresu różnych sposobów przyswajania wiedzy oraz to, że mogłam tego doświadczyć w praktyce.”

Agata Cholewa

 

 

“Ciężko stwierdzić czy jakiś konkretny element był dla mnie najważniejszy w warsztatach, podobało mi się dosłownie wszystko czego doświadczyliśmy na tych warsztatach. Istotny był fakt, że musieliśmy być jedną wielką drużyną, a nawet rodziną, nikt nie mógł pozostać sam, bez wsparcia. Miało to na celu zbudowanie mocnych relacji pomiędzy nami uczestnikami, aby wykonywać poszczególne ćwiczenia musieliśmy bezwzględnie sobie ufać, dzięki czemu wiedziałam, że mogę liczyć na inne osoby, że mi pomogą. Prowadzący nauczyli, a przynajmniej nakierowali nas, nasze myślenie na to jak być otwartym, jak skutecznie dogadywać się z innymi ludźmi. Zwracali uwagę, żeby nigdy nie oceniać innych osób z góry, trzeba najpierw ich poznać. To co mi się podobało to właśnie dużo ćwiczeń zapoznawczych, które bardzo pomogły w późniejszych ćwiczeniach i zaufaniu reszcie uczestników.”

Paulina Adamczuk